Beni üzen benimle ben olduğum için değilde,
Başkaları ile kıyasladığın için konuşmuyor olman.
Neden ben onlarla aynı kefeye konmak zorundayım.?Onlar rahat ve huzurluyken,
Neden veballerine ben katlanmaktayım...
Lanet olsun ki;
Kendimden ötürü değilde onlar adına suçlanıyorum...
Ne sen bir başkası gibi olabilirsin ben de .!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta