Gerçekte olmadı gerçek yürek,
Korkusu pusuda bekleyen bir sevda,
Ayrılık ve mevsimi unutan gözyaşı,
Acısını gömerek vurdu suskunluğa,
Suskunluktu tebessümle özlenen,
Beklenen sabahlara yalnızlıktan,
Söylenemedi bu yüzden,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta