Ben Artık Kendimim Şiiri - Hamit Atay

Ben Artık Kendimim"

Bitti.
Adını anmıyorum artık içimden bile.
Kalbimi kanatan ne varsa
Söktüm attım birer birer.
Şimdi o kalp daha sağlam,
Daha güçlü çarpıyor her şeye rağmen.

Eskiden yıkılırdım…
Bir sözle, bir bakışla.
Şimdi başımı eğmem kimsenin karanlığına,
Işığımı kendim yakarım,
Kendi gölgeme bile sırtımı dönmem artık!

Bir zamanlar sustuklarımı
Şimdi yüksek sesle söylüyorum.
İçimde bir kadın var —
Yara izleriyle bezeli ama mağrur,
Kırılmış ama parçalanmamış,
Kaybetmiş ama kendini bulmuş.

Ben artık kendimim.
Ne bir eksik,
Ne bir fazla.
Ne bir yalanla tamamlanmaya ihtiyacım var,
Ne de bir omuz arıyorum yaslanacak...

Yürüdüm.
Topuklarımda kan,
Gözlerimde yaş vardı belki,
Ama yürüdüm!
Her düşüşte yerle değil,
Kendimle yüzleştim önce.

Ve şimdi...
Aynaya baktığımda
Gözümün içine çekinmeden bakan bir ben var.
Hiçbirinizin tanımadığı kadar ben,
Hiçbirinizin yıkamadığı kadar sağlam!

Kendime yetmek ne büyük zafermiş meğer…
Beni ben yapan
Ne aşk,
Ne acı,
Sadece benmişim…

Şimdi sahne benim!
Alkışınızı da duymuyorum artık,
Yuhanızı da…
Çünkü ben içimdeki sessizliği alkışlıyorum —
Orada büyüyen
Küçük, güçlü, koca bir beni!

Bundan sonrası size değil,
Kendime yazılmış bir hayat…
Ve ben,
Artık sadece kendim için varım.

Şiir Hamit Atay..30.07.2025