Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
tamm bi anadoluu cocugnu anlatmisin devamm
Sevgili arkadaşım galiba insanlık kişinin özündedir yetiştiği yerde değil. sevgiyle
Sen tam bir Anadolu çocuğusun Hayrettin.....:)
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta