sen hiç ıssız,soğuk,ürkek bir gecenin koynunda,
uykusuzlukla boğuşmak zorunda kaldın mı....?
boğazına imkansızlığın düğümleri çöreklenirken,
nefes almaya çalıştıkça acıyan yanlarından utandın mı...?
kim sorsa "mutluyum" diyen dillerini bir kelamda kesmek isteyip,
her seferinde "ya dönerse,nasıl söylerim seni hala çok seviyorum"lara takıldın mı.?
sessiz çığlıklarında binlerce volkanlar patlatıp,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
