Ben 9 yaşındaydım…
Hayatın o uzun kirli basamaklarına,
Yırtık ayakkablarım
Küçücük ayaklarımla tırmanırken,
Uzun kış gecelerinde üşüyen ellerimi,
Hani hep ısıtacaktın anne!
Göz çanaklarımı kana bulayan yaşlarla,
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta