Yağmura fırlatılmış bir sineğin sesi bu
Kanat sesi,yıldırım sesinden gür
Usturlabı kırılan gönlüm yalpalıyor boşlukta
Uzay boşluğunda toz zerresi benim varlığım
Ve yeri gelince çılgın denizin divane feneri…
Tamarra’nın tuttuğu çıra bazen
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta