Kaptansız gemi gibi hayallerim, dalgalara emanet,
Hayallerimin yaptığı en büyük intihardı, sevmek.
Sensiz deniz durgun! hayaller yerinde sabit,
Artık;
Sen yoksan; kaptanım yok, rotam yok, dalgam yok,
Sen yoksan; gemim yok. Hayallerim yok.
Sen varsan; herşeyim sen, ben yok...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta