Gönlüm bülbül olur, tatlı dîl açar
Kimi dem üzülür, kalır çâr nâçar
Bazen kanatlanır, göklere uçar
Nerdeyse Âlemî, gezeceğim ben.
Derdî, gâmı görüp, verilen canı
Kötülükten kaçıp, dine uyanı
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta