Yapraktan düşen bir çiğ damlası gibiydin
Aktın ateş misali düştün yaralı gönlüme.
parçalanmış kırık damım, tüten bacam oldun
Bir gariban, avere yanlız bir başıma garip ben
Karanlık dünyamın ışığı solmayan güneşimsin
Bir sen vardın bir de ben sonrası dört can olduk
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta