Dünyaya hapsedilmiş bir mahkumdu o
Ve bir filmin seyri gibiydi sevdası
Rotası şaşmış
Yörüngesinden sapmış bir serseri uydu gibi...
Geçmişi yaşayacak hayatlar vardı vekaletini geleceğe vermiş
Sonsuz denizler çizmişti tuvaline
Ve gecesi olmayan mutlu yarınları;
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




yazmaya devam et köken üstadsın sen...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta