Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
benliğin köküdür karanlık onunla besler yüreği o yüzdendir kii aşkla dağılmış bir beden hep üşür onun rüzgarıyla... karanlık hep soğuktur...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta