Üstünde dünyanın ben,
Altında yaşam.
Altına inerken ben,
Umut ettim umut var diye.
Altına geldim,
Yaşam duruyor yaşanmamış,
Umut yok.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Keşke parayla satın alınabilse. Güzel...
Sayın şair: Umut parayla alınabilirmi...ekilebilirmi,,,,sebepsizse yeşerebilirmi....hayatın üstündede aynı .altındada aynı ........
Umut derken gelecek diyoruz.
umut derken sevgi diyoruz....
umut derken yaşam diyoruz....
Bunları almaya hangi paranın gücü yeteki.......
Ama yinede yaşam umutsuz ...insan ümitsiz yaşamaz mış .....dilerim tüm umud ettiklerinize kavuşursunuz=)))
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta