Bir kitabın orta yerinde üşüdüm dün
Sabit karakter özellikleri gösteremeyen tuhaf adamları
Kalbimin neresine koyduğumu bilmediğim çok eski yaramı düşündüm
Hastaydım, devamlı Hastaydım
İç dünyamın cehenneminde kavrulurken tek başımaydım
Sırtımı yasladığım duvarlar üzerime çökerken de öyle
Bir şiirin ortasında üşüdüm dün hatırlamıyorum ne kadar çok yazdığımı
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Şiirinizi
beğeni ile okudum
Nasıl üşünmesin ki her yan hüzün her yan kan revan diz boyu acı
.
.
teşekkür ederim
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta