Örtüyorum üstünü herşeyin
Gecenin örttüğü gibi
Gizliyorum kötülükleri
Üstüne beyazı seriyorum kat kat...
Sormuyorum hiç bir şeyi
Doyurmuyorum acıları
Görmüyorum
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Keşke o 'beyaz örtü' altında gizlenen herşeye de birazcık 'beyazlık' bulaştırabilse! Ki gititiğinde baharla birlikte, geride içleri ağarmış insanlar ve de birşeyler bırakırdı.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta