Ben; sevgi dağlarında yalnız dolaşan
Çobanın elindeki dertli fülütüm
Ben; Sevda çiçeklerini yerine ulaştıran
Karlı dağların, yolunun tozuyum
Ben; güneşin peşinden kanat çırpan
Ben; okyanus derinliklerine demir atan
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Marhaba Mustafa arkadaş. Bu şiirinizi okuyunca, kendi 'ben' başlıklı şiirimi anımsadım. Bendeki 'ben' insanlığa susamışlığı, sizdeki 'ben' ise, hem insanlığa, hemde doğaya susamışlığı dile getirmiş. Şiirdeki özlemlerinizin istekleriniz doğrultusunda gerçekleşmesi dileklerimle selam ve sevgiler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta