Çaresizlik mengenesinde kısılı kaldım,
Çoğul kişilere şaşırıp kaldım,
Dünyada kimseyi tanıyamadım,
Çaresiz kalmak genellikle zor.
Doğpruyu söyleyip yazdım,
Dokuz köyden sürgün kaldım,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta