Ne hastanın gözlediği tabibim
Ne ıssız çöllerde yeşil bir vaha
Melanetlerle dolu bu kalbim
Kötüyüm, bildiğinizden çok daha
Ne denizcinin kayıp karasıyım
Ne bir çocuğun eşsiz mutluluğu
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta