Derin vadilerin arasında yitip giden bir ırmağın sesiyim şimdi.
Gerçek olanlara, hissetmeyi bilenlere söylüyorum şarkımı.
Akıyorum usul usul.
İşte ben! az olan, gizli olan. O benim; yitik olan, hayran bırakan,kıyısında durup serinlemek için yeşile boyanmış ırmak
Sadece dakikalık bir seyir için yol kenarında durulan bir gölüm ben. İki adım ötende zannettiğin, nefesin kesilene dek koşup, ulaşmana ramak kalmışken zamanının dolduğu ve geri döndüğün.Sazlıklarına kuşlar saklamış,kayıklarına maviler asmış,rüzgarı avare
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta