seni düşündüm sevgili
ve küfrettim sevdiğin tüm adamlara
kendime kızdım sonra
sana çiçeğim derken
meğer ne çok çiçek ezmişim ayaklarımın altında,
oysa sen de basıp geçmiştin
kalbimin üstüne
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta