Ben Şiiri - Mehmet Şerif Gülmez 2

BEN

Sormuşsun beni kim diye ?
Her bedende Ali’yim ben
Mil çekmişsin gözün niye ?
Ol Fatma’nın Eli’yim ben

Duy bak İnsan derler bana
Ayrı bakmam hiç bir cana
Hor görüpte sürmem yana
Has bahçenin gülüyüm ben

Gönül bağında gül biten
Sevdasına yanıp tüten
Seher vakti garip öten
Aşk bülbülün diliyim ben

Yunus gibi darya yüzen
Yol yürüyüp dağlar ezen
Sahralarda çölde gezen
Divaneyim deliyim ben

Beni bilmezsen şaşarım
Nice engeller aşarım
Yeniden doğar yaşarım
Anka kuşun külüyüm ben

Düzgün babadaki Nura
Kırk göze akan Munzur’a
Dört bir yana vura vura
Çoşkun akan seliyim ben

Hak Aşkına yanıp sönen
Cansız kerpiç duvar binen
Kırkların Cem’inde dönen
İkrar güden yoluyum ben

Arifler Meclisi Erkan
Yol yordan meydan’ı İrfan
Cahillere vermem imkan
İzzet edep doluyum ben

Adem geldim bu Dünyaya
Bakar bakar Güneş - Aya
Konuşan( Kur’an )Hüda’ya
Dut Tamburam teliyim ben

Mehmet Şerif’i gör anda
Çatısız duvarsız handa
Bu Cihanda O Cihanda
Canlı cansız ölüyüm ben

Mehmet Şerif
10/04/2026