Ben kötü insan değilim...
Sadece çok sevdim,
yüreğimden taşanları kimseye anlatamadan.
Bir tebessümle yamadım eksiklerimi,
Üstünü örttüm kırık dökük heveslerimin
İnce ince örülmüş bir şal gibi,
Çocukluğumun başucuna serdim...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta