Kurumuş sevda çeşmesinden
kana kana su içenim,
ben...
Kurumuş göz pınarlarımdan,
Sevda küpünü dolduranım ben...
Ne zaman ki kurur yaşam sevinçlerim,
Onları sevgi yüklü umut yağmurları ile yeşertenim,
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Evet, nihayetsiz teessürat ve elemlere
maruz ve müptelâ ve nihayetsiz telezzüzata
ve emellere meftun ve pürsevda bir kalbin kut
ve kuvveti, her şeye kadir bir Rahîm-i Kerîm’in
kapısını niyaz ile çalmakla elde edilebilir.
TEBRİKLER ŞAİRİM
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta