Ben Şiiri - Esra Tecer

Ben suyum,
Kimi zaman dalga, kimi zaman dua.
İçim deli derya, sığmaz sineme hüznüm.
Dışım bahar çiçek; davullar çalar her sözüm.
Rıhtımlarımda hasret yağmurları, ufuklarda hep gözüm.
Ben maviyim;
Gökyüzü kadar sonsuz sevgim.
Denizler gibi coşar, kabarır; denizler gibi durulurum.
Siyaha çalsa da yüreğimin hüzünleri,
Yıldızlar saçar; yine de parlarım.
Ben yeşilim;
Her bir dalımda binbir meyve.
Köklenirim toprağın en derinlerinde.
Sert rüzgârlar kırsa da dallarımı,
Topraktan güç alır, gökyüzüne uzanırım.
Ben sevdayım;
Uğruna şiirler, şarkılar yazılan;
Bir şehrin ortasında insanı yersiz bırakan
Yanık yerinden filiz veren
Ateşi avuçlayıp, yine de bırakmayan
Ben ayım;
Ya geceyi aydınlatırım ya güneşe sığınır saklanırım.
Bazen genişler bağrım, dünyayı sarar ışığım;
Bazen eksilir, küçülür, karanlığa gömülürüm.
Yine de süzülürüm; tüm karanlığa inat,
Gecenin koynunda yürürüm.