Yıllar yılı kahır çekip yaşayan
Çileler içinde yüzen biriyim
Durmadan gözyaşı döküp yaşayan
Hep kendi kendini üzen biriyim
Görmedim kimseden kendime hayır
Dediler gönlünü saflıktan ayır
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta