Aşk gitti, geriye posası kaldı "ben",
yüreğim de acısı, aklım da kin.,
zamanın bittiği yer de işte "ben",
umursamaz tavırlarınla attın bir zar,
ya düşeş geleydi, ya da "ben"
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta