Ben martin ortalarında.
Baharin kolllarinda tek odali bir evde yelken açtım hayata.
Ve yürüdüm hayata daracık sokaklarda, yokuşlu kulvarlarda ne getirecegini bilmeden.
Küçük bir mahalennin fırıldağıydım ve okulun sakin yolcusu.
Limanımız belliyken, Rotamizi bir nisan sonu değistirdi ve bağrıldı 'yelkelnler fora' diye bilmediğimiz bir limana
oysa hayatta tek beklentim oyun oynamaktı.
Sonra ufukta belirdi yeni limanımız imkanlarin mevcut,
Yola düşen gölgemin,
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,
Devamını Oku
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta