Güçlü duramıyorum artık sevgilim,
Aşkınla dimdik ayakta olamıyorum artık,
Hiç gelmeyeceğini bile bile,
Belki bir gün yalanıyla kendimi kandıramıyorum artık...
Aşkın en sığ yerinden başladım seni sevmeye,
Ama şimdi önümde kara görünmüyor,
Boğuluyorum sensiz, senin aşkının en derininde,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta