Nasırlı ellerinle kazarken toprağı rengiyle bütünleştin bêmal
Yanık duyguların sesiydin
Buğday başakları dalgalanırdı saçların renginde
Sallardın ovayı bakışlarınla
Akardın çeşmelerde bir ah çekerdim avuçlarken seni ruhumun derinliğinde
Güneşte kavrulan renginin gözümde sakındığım
Yolarken yanık saçlarının kokusunu alırdım
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta