seni ben kallavi sokağı'nda gördüm
sen beni görmedin görmedin
kapıları çaldım adını sordum
söylemediler öğrenemedim
seni ben kallavi sokağı'nda gördüm
bir daha görmedim bilmedim
belma sebil adını yakıştırdım
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




var olmayana var olan aşk..ne tuhaf ve ne garip...
her şair gibi attlila ustanında olmayan bir kadına aşık olup yazdığı bir şiirdir bu.bir kızı sevmiş tanışma fırsatı bulamamış ve kızın izini kaybetmiştir.birdaha izine raslamamıştır için için yanmış ve uzun yıllar unutamamış ve şiirlerinin çogunda bunun izleri görülüşmüştür.bütün şairlerin ortak özelliği budur bence bu yegane ortak bir özelliktir.
bu şiiri yaklaşık dört sene önce okumuştum. inanırmısınız hep böyle bir aşkımın olmasını arzular dururdum ve hep günün birinde belma sebil'in köşeden çıkıp beni kucaklayacağını hayal ederek yaşıyorum o gün bu gündür
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta