Derdini aklında beze bürümüş,
Bebeğin beşiğini mezar bellemiş,
Yozgat’tan Ankara’ya göçü döşemiş,
Bir göz odayı evi bellemiş.
Sobanın dumanı umut bellemiş,
Duvarda bir resmi bebek zannetmiş,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta