daha ellerim yanmıyorken ellerinde
bakışların dokunmuyordu henüz tenime
sana sarıldım bir nebze, bir vesileyle
dünyam oluverdin
ben yılan değildim ya, sen bir DENİZ in ta kendisi
Bir dikişte içtin yaralarımı
Nehirlerin aktı her hücreme her noktama
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta