Belkilerle Sevgi Yaşanmaz Şiiri - Yakup ...

Aklımdayken yanımda yoktun,
Derdim yetmezmiş gibi derde soktun.
Bir demet çiçekle sana gelirken,
Eşsiz bir sevgiydi artık yoktur.

Güllere küsmüşsün papatya alırsın,
Sevgime mi küsmüşsün, başka sevgi ararsın.
Karşılıksız ve sabahlara kadar sevmiştim,
Sanma ki yanına kalır, yaşattığını yaşarsın.

Bir kalem, bir defter yetti bana,
Menfaat değil, sevgimden gül verdim sana.
Bir gözlerin bir de gülüşün yeterdi,
Vefasız el değdi kıyamadığım o cana.

Ömrüm boyunca belkilerle yaşadım,
Öyle yapmasam belki şuan farklıydık.
Şöyle olmasaydı belki şuan kollarımdaydı,
Belki belki belki...

Sevgiyi belkilerle yaşamak saçmalıktır,
Seni deli gibi severken gittiğinde anladım.
Belkiler kalmadı hayatımda,
Yollarında öldüğüm halde başkasıyla olduğunda anladım.

Bir kuş olup pencerene gelsem,
Sen uyusan ben sabahlara kadar seyretsem.
Uyansan ve uyandığında beni sevsen,
Bu sözlerin sonu yok gülüm, sen gelmesen.

Ferhat oldum düştüm aşkın narına,
Belki sen gelemezsin ölüm gelir yarına.
Bir anım bile sensiz geçmedi,
Sen erken gittin, yaptığın kalmaz yanına.