Sen yokken yağmayan yağmuru seyrediyordum karanlık odamın penceresinden.
Çalışmayan radyoda bizim şarkımız çalıyordu ardı ardına.
Ve odamın boş duvarları senin hayalinle dolup taşıyordu yokluğunda.
Dilimden sürekli olarak bilmediğim bir şarkının hiç olmayan sözleri dökülüyordu.
Çakmayan çakmağımla boş paketimden çıkarttığım olmayan
sigaramı yakıyordum ve hiç sıkılmadan çalışmayan saatime bakıyordum.
Sanki gelecekmişsin gibi...! ! !
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta