Belki de haklıydı Aurelius, toprağa dönmek gerek belki,
Sonbaharın yağmurları, ilkbaharın tatlı güneşi, yazın kavurucu sıcağı içindik belki,
Doğaya dönmek, onu dinlemek gerek belki de.
Toprak olmak, kainata uymak mı doğru olan?
Üzerimizde yeşerecek bir ağaç ile doğacağız belki.
Göğe ulaşıp, maviliklerle sarılacağız, veyahut söylene söylene gelen bir ormancı baltası ile son bulacağız.
Ancak bitmeyecek bu döngü.
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta