hayatım hep belkilerden ibaret
dağınık adamın biriyim evet
gün gelir de aşktan ölürsem şayet
gene de emanet edin beni belki-ye
sevdim ama nasıl sevdim bilmedim
sevmek acı çekmek çektim gülmedim
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta