Belki Tanırsın Beni Şiiri - Erkan Eren

unutmadım nasıl bakardın
yaprak yeşili akardın gözlerimin dibine
köprüden atlar gibi gözü önünde herkesin
suskun yakarışımdın sen benim.

soluksuz ve yankısız yanımla
her sokağın ıssızlığında bir yabancıydım
andıkça daha bir dayanılmaz olurdu sızım
yine de hatırlardım, bana nasıl baktığını...

gün geçti, sonra ay ve yıl...
eksilirken dünya sığındığımdın, bir hayale.
kuşları görürdüm öterken yanı başımda,
üzülsem mi ? hatırlardım bana nasıl baktığını...

en acısı kanayan bu derdin
bir ben şahidiydim ! ne çektiğini bilen kendine.
sen bilmezdin akşamın bana nasıl geldiğini,
ilk doğumunda güneşin nasıl da canımı yaktığını,
yine hatırlardım bana nasıl baktığını...

şimdi uykularımı gece değil,
gündüzün sarhoş yorgunluğunda uyuyorum, yalnızım.
ve... sana açılan gözümde uçsuz rüyaların
hatırlarım bana nasıl baktığını...

asla uyanmamalı saadetten rüyalarımda,
hiç olmazsa burada,
belki tanırsın beni !

belki
tanırsın
beni...