Belki de evet Şiiri - Rabia Yalçın

hep bir agizdan
koca denize karsi
avuclarim ellerime sigmaz
her seyi sevmeyi
ogrenmenin tadina varinca
haykirmaya meyilli
bir ben var.

mesela gokyuzu
belli belirsiz bulutlar
uzulunce yagar yagmur
bazi gunler de sevgilim
ayisiginda gozumun onunde
duygularimin izleri
cagiriyor kesfe bu benligi.

bir dergi kapagina
yalin ve serin bi koku
birakilmis
sezenler var
cok cok istedigimde
cik karsima
yoksa yapamam.

ev yapimi kalp
yamuldugunda yamanir
ipek bi yumak
igneme takmaya
kiyamam.

bahsi gecen butun heveslerim
kaygilarimdan emin
baykuslar da sevilmeli
kirlangiclar kadar
yoksa kislari
cetinlesir insani yorar.

bir ucum bayram
digeri seyran
kacingan diledim seni
her an
ama ya mukemmeliyet
bozuk bir ibre
en kıytırıgından.

yani demem o ki
insan buyudukce serpiliyorsa
ruh da gezdikce yegnilir
bundandir onca talep
astral seyahatlar icin.