Harap olmuş kalbin son çırpınışları!
Kendine faydası olmayan bir bedende yavaş yavaş ölümü beklemekte,
Öyle kalın duvarları var ki hapsolduğu bedenin
Duyuramıyor sesini kimselere.
Hissediyor ağır ağır ölümün yaklaştığını damarlarından kan yavaş yavaş çekilmekte...
Oysa bir sıcak el gerek belki de bu üşümüş kalbi yeniden diriltmeye.
Belki bir tatlı söz,
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta