Harap olmuş kalbin son çırpınışları!
Kendine faydası olmayan bir bedende yavaş yavaş ölümü beklemekte,
Öyle kalın duvarları var ki hapsolduğu bedenin
Duyuramıyor sesini kimselere.
Hissediyor ağır ağır ölümün yaklaştığını damarlarından kan yavaş yavaş çekilmekte...
Oysa bir sıcak el gerek belki de bu üşümüş kalbi yeniden diriltmeye.
Belki bir tatlı söz,
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta