Bir umuttu yanlızlık,
bir şeyleri paylaşmamaktı belki,
Belki gözler dalıp giderken,
Yaralı bir serçeye ağlayan bir buluttubelkide,
Belki belkilerle dolu bir hayattı bu...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Belkilerle dolu yaşamda sende mutlu olursun beeeelki.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta