özkıyım faka basmış korsan hücreleri…
nefret alası, dehşet sarısı
kapı önünde hediye paketi,
ambalajında bitik başlangıçlar.
balkonuna çık
ay karası indim gecelerine.
bir bardak çay iç
tüm kırıklıklarımı hayal ettim
de demledim…
rüyalarına işgalciyim
vurdumduymazlığına direnişçi
el koydum arsız alanlarına
benleştirmek var mülkiyetini.
açar, kanarsa tekemen ruhun
açar kozası yüreğimin.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
