köşe başları, otobüs durakları, ona benzeyen insan saçları...
belki büyük bir çığlıkta, belki küçük bir fısıltıda, belki hayin bir anıda
belki karşına çıkar diye, belki sana ağlar diye, belki kokusu son kez her yanı sarar diye
sanki aldığın her nefesde arzuyla yanındayım der gibi
umutla köşeye bakarken, onun evinin önünden geçen otobüsü beklerken
ona benzeyen insana yaklaşıp yolunu uzatırken
belki gözlerin dolacak, belki yutkunamicaksın
“Bize ne irs-ı peder, ne servet ü ne cah kalmıştır,
Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır'
Sultan Veled
Devamını Oku
Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır'
Sultan Veled




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta