Belki ikimız aynı acıyı paylaşıyoruz.
belkide değil umutsuzca gidenının arkasından.
Aynı kişi,yı beklemek acı ve kaderi paylamak.
uzaklardan donmesını beklemek sevipte bilmemesı gibi.
Umutsuzca her akşam olduğünda ya odada ya kalbımde.
bir boşluk his edıyorum bilemedım duygularda.
Seni resımlede dokunur avunurum seni sevyorum diyemedım.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta