Belirsizlik Şiiri - Mehmet Akif Güngör

Sanma birkaç tane, oldular sürü
Zümrüt belli değil, köz belli değil
İnsan mı, hayvan mı; bilinmez türü
Ayak belli değil, iz belli değil

Modaya uydum der, şekiller bozuk
Çoğu akıllanmaz olsa da kazık
Elden gider oldu gençlik, ne yazık
Oğlan belli değil, kız belli değil

Dağlar küstü bize, damla vermiyor
Gayrı başım karlı değildir, diyor
Şaşırdı mevsimler, akıl ermiyor
Bahar belli değil, güz belli değil

Taş atar delinin biri kuyuya
Herkes de hevesli dedikoduya
Çare bulunmuyor şu kötü huya
Diyen belli değil, söz belli değil

Zulmün karşısında eğilir başlar
Ahlaksızlık coştu, yağacak taşlar
Kaçtı ağzın tadı, yavandır aşlar
Şeker belli değil, tuz belli değil

Nicesi aldanır koca küreye
Zahirde çıkarım sanır tepeye
Meğerse bilmeden iner dereye
Yokuş belli değil, düz belli değil

Harama kalkmıyor bir türlü kaşı
Helali görünce bakıyor şaşı
Sanmayın herkesin iyi kumaşı
Astar belli değil, yüz belli değil

Dışına bakarsan adamdır denir
İçinden şer kurar sana bilenir
Bilmem ki bu güruh nasıl elenir
Kabuk belli değil, öz belli değil