l.
Yerin dudağını kurutmuştu kıtlık, kurak...
Zulmün elinde kan kaybediyordu insanlık.
Kir eritiyordu, asrın gölgesi geceler,
Toprağın nabzında can feryadıydı heceler...
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta