l.
Yerin dudağını kurutmuştu kıtlık, kurak...
Zulmün elinde kan kaybediyordu insanlık.
Kir eritiyordu, asrın gölgesi geceler,
Toprağın nabzında can feryadıydı heceler...
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
