l.
Yerin dudağını kurutmuştu kıtlık, kurak...
Zulmün elinde kan kaybediyordu insanlık.
Kir eritiyordu, asrın gölgesi geceler,
Toprağın nabzında can feryadıydı heceler...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
