Sana dağıldım kalemimle sayfalara
Heceler,virgüller,noktalar anlamsız.
Yarım yamalak dökülüp düşüyor cümleler
Ağzımdan çıkan her kelime yalnız.
Sorular çoğalıyor çelişkili,cevapsız
Ne yazsam deli deli koşuyorlar peşimde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şiirin peşimizi bırakmayan ılıklığıdır. Bunun adına kimisi aşk der... Bazısıda aşktan nem kapan mısra diye serer kağıtlarımızın üzerine...
Mehmet YUSUFLAR
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta