Yaş kırk kusur, geçti ömrümün yarıdan fazlası
Gönül sonbahar olmaz ki gönülde çiçek açması
Zamanıdır normal hep karların yağması
Gel gör ki; kar ortasında bir çiçek 'belanın belası'
Rengi bir başka, tadı cennet hurması
Kokusu bir başka bin bir çiçek esansı
Beklerdim çok yakın karlarda solması
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta