yalnızlığın en zengini1957
yoklarımı taşıdım yıllarıma
varımı yoğumu önüne döktükten sonra
bir köşesinde gülümdüm bahçemin
eller duvar çevirmiş görmedim geçtim
gençlik be belalım
hala her sabah gözüm yolun köşesinde
şimdi çıkar gelir doğan günün ardından
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




siir sanatina siirin hic bir misrasinda ulasamamis olmam,
bir okuyucu olarak benim sucum olsagerek.
zira siz bunu siir diye yazmissaniz siirdir dimi?
..........f.s.m
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta