Bekri Bekir Şiiri - Aydın Ahmet

Forslu forslu bugün yine
Geçti gitti Bekri Bekir
Bir çuval incir içine
Sıçtı gitti Bekri Bekir

Ödemezdi yakıt, kira
Şimdi ona geldi sıra
Bugün viski yarın bira
İçti gitti Bekri Bekir

Senenin on iki ayı
Git gel adliye sarayı
Eski mektupla davayı
Açtı gitti Bekri Bekir

Ona küfret buna köpür
Kalayla herkesi, süpür
Asıl kendisiydi dübür
Kıçtı gitti Bekri Bekir

Onda bitmez diye yalan
Çok uyardı bizi halan
Bi müdür olmadık ulan!
Coştu gitti Bekri Bekir

Kabuğunu beğenmezdi
Fakirliğe değinmezdi
Göçünü yükleyip kendi
Uçtu gitti Bekri Bekir

Yakınırdı ocağından
Anasının kucağından
Bıktı yazın sıcağından
Kıştı gitti Bekri Bekir

Saklamış yıllarca cepte
Sanki öğrenmiş mektepte
Kendi yazdığı mektupta
Puşttu gitti Bekri Bekir

Toplanınca İstanbul’dan
Saldırdılar hep bir koldan
Korkmam derdi karakoldan
Kaçtı gitti Bekri Bekir

Olamayız senin dengin
Değişmiş cemalin rengin
Ömrün olamadan zengin
Geçti gitti Bekri Bekir

Kapatmış mektup zarfını
Kendi atmış parafını
Ölene dek tarafını
Seçti gitti Bekri Bekir

Kendini patron sanırdı
Onu her market tanırdı
Anca ahıra konurdu
Hiçti gitti Bekri Bekir